Wednesday, September 14, 2011

Ρίζες



Και μούλεγες πάντα
πως το χειρότερο θάναι
το νάμαστε αυτόνομοι
πεπερασμένοι
χωρίς την υπόνοια

πως ρίζες ήμαστε, αθάνατου δέντρου
που τρέφεται απ' τις οδύνες μας
ανθίζει απ' τα αναφιλητά μας

και καρπίζει, ολοένα καρπίζει
μες στην αόρατη άνοιξη