Friday, October 19, 2012

Οι κραταιοί

Γιατί εμείς
της ημέρας οι φοβεροί κραταιοί
τις νύχτες την αγάπη ικετεύουμε
όταν τη σιδηρά αποθέτουμε πανοπλία
κι απορημένα
τον φόβο μας κοιτάζουν τ' αστέρια

Saturday, August 25, 2012

άδοξη ειρήνη

Άντρες που ξέμειναν εδώ
που δεν ξεκίνησαν ποτέ
για κάποια Τροία
δεν έχουν να πληρώσουν τη ΔΕΗ

και δε διαφέρει αυτή η πληγή
απ' τις πληγές ενός Διομήδη
ενός Μαχάονα, τίποτα-







Thursday, July 26, 2012

Στον Περικλή Γιαννόπουλο


Γυμνός, σε άλογο λευκό
στη θάλασσα εισχωρείς περήφανος
ανένδοτος, γεμάτος φως
-που όσο επιμένεις να βυθίζεσαι
τόσο τυφλώνει-

κι αντί
μετά του πιστολιού τον κρότο
πλάι να γείρεις πέφτοντας,

φτερά στους ώμους σου
αστράφτουν μονομιάς
που απλώνουνται θαμβωτικά
με σπαρταρίσματα, καθώς
την πτήση δοκιμάζουν
για εκεί που ανήκεις
στο απέραντο!...
μ’ όλους μαζί τους εκλεκτούς,

μακριά απ' την πόλη αυτήν τη μίζερη
που οι ζωντανοί -με τρύπες κόκκινες
καταμεσής του στήθους-
ποδοπατούν των λόγων σου
την απλωμένη γύρη

ωχροί και άβουλοι
ωσάν πνιγμένοι



27 Ιουλίου 2012

Tuesday, May 22, 2012

ανοιχτά της Αυλίδας

(ή άλλως
αποχαιρετισμός στην εφηβεία)


Καθώς για την κατάκτηση κινάς
μιας άλλης Τροίας
στη μέθη ωραίου πρωινού
κι ενός αέρα λυτρωτή
που μ' αλαφράδα μαγική
σπρώχνει αγόγγυστα τα πλοία,

αμήχανος ανάμεσα
στ' αστραφτερά σου όπλα
δοσμένος σε μιαν αμφιβολία όλο χρυσόφως
όπου φυλάς, νωπές ακόμη συγκινήσεις

-μιας καστανής την αγκαλιά
και τα φιλιά τ' αστέγνωτα
κρυμμένα στο λαιμό και τη μασχάλη
της ανθισμένης λεμονιάς αγαπημέ
νο θρόισμα, σιμά στο παραθύρι
την ταραχή της μάνας
με το ξερό στα χέρια της ζυμάρι
και του πατέρα τη σιωπή
που όλα τα λόγια έπνιξε του χωρισμού
μέσα σε βλέμμα άτρεμο
κι αντρίκιο-

ταξίδι ολόφρεσκο
καθώς κοιτάς τα πρόσωπα συντρόφων
που κάθονται στη κουπαστή
ωραίοι και άφρονες
από τις υποσχέσεις ενός πολέμου νικητή
που λάφυρα και δόξα θα τους φέρει,

καθώς κινάς λοιπόν για μια άλλη Τροία
τα μάτια στρέψε τελευταία φορά
σε τούτη που άνθισες, ακτή

ίδια ξανά δεν θα τη δεις
καθώς ανάμεσα
ίσκιοι θα μπούνε, χρόνια δίσεκτα
και αίμα…



Μάιος 2012

Monday, May 14, 2012

το θερμοκήπιο


-Στο θερμοκήπιο που ξάφνου
ξεχαρβαλώθηκε η σκεπή
κι ελεύθερα η βροχή λυσσομανάει
δες τα φυτά τα εμβρόντητα
πώς τρομαγμένα
θροϊζουνε στις γλάστρες-

Απέναντι σε άνεμο θρασύ
ευέξαπτο
που αγέρωχος κινάει από το χιόνι
μπουμπούκια καψαλίζοντας στο διάβα του
και φύλλων άκρες
εξαρτημένα απέναντι φυτά
που τρέμουνε
την ειρωνεία της πάχνης

επιθυμούν ξανά στοργή
σπαρακτικά ζητούν το χέρι
εκείνου που κείτεται νεκρός
σιμά στις ροδαλές
και ντροπαλές μπιγκόνιες



14 Μαίου 2012

Thursday, May 10, 2012

τα αγάλματα



Μετά απ' τον χτύπο
της τελευταίας καμπάνας
από τα βάθρα κατέβηκαν
της πόλης τ' αγάλματα...

Σε άλογα χάλκινα
με όπλα στα χέρια
βιβλία και ξίφη
γυρεύουν τη θάλασσα
-διάτρητα από λύπη
και σφαίρες γαζωμένα-

..................

Ορδές αγαλμάτων
απ' όλους τους δρόμους
αγγίζουν τη θάλασσα...

Βουλιάζουν
μέχρι που χάνονται
αφήνοντας πίσω
πόλη τυφλή

ασάλευτη θάλασσα
με φεγγάρι λουσμένη
και αίμα



10 Μαϊου 2012

Wednesday, May 2, 2012

φιλί


Μελάτο σύκο ανάμεσα στα στόματα
των κορμιών ο Άυγουστος γινώνει
είναι η αρχαία πείνα
τα χείλη μυστικά σιμώνει
προς τον καρπό, που ξάφνου χάνεται
και χείλη ακουμπούν
αντί γι' αυτόν
τα χείλη


2000

Tuesday, April 3, 2012

Παραδοχή



Πίσω από κάθε όψη, κάτι πιο δυνατό
ένας ίσκιος από σίδερο
που όμως πονά και σκουριάζει
μέσα στου ήλιου την πυγμή
και τη θλίψη

ή ένα λουλούδι, πίσω από κάθε όψη
που αντέχει καθημερινά τη φθορά
όνειρα από άπιαστο φως, ακατά
παυστα πλέκοντας

γιατί μπορεί οι ρίζες
στο χώμα μυστικά να ελίσσονται
για να πάρουν ζωή
μα τα χαμόγελα, τη λήθη ζητούν
και ανθίζουν στην πλάνη

τόσο,
που το κόκκινο αίμα το δυνατό
το ίδιο πολύτιμο με ένα εικόνισμα
και η ζωή φτωχή
χωρίς εκείνο το μετέωρο παράθυρο
ψηλά
καταμεσής, του γαλανού ουρανού



ADMISSION

Behind every look ,something stronger
a shadow of iron
which however hurts and rusts
into the sun's fist
and sadness

or a flower ,behind every look
that withstands daily the wear
dreams of untouchable light,
incessantly knitting

because roots can
secretly in soils be maneuvered
to take life
but the smiles,and the oblivion ask
and bloom into fallacy

so,
that the red blood the strong one
is the same important with an icon
and life very poor
without that suspended window
high up
in the midst of the azure sky


Απρίλης 2012
μετάφραση: L. Ts.

Tuesday, March 6, 2012

Περί...δικαίων



Όσο παλεύεις
«για έναν καλύτερο κόσμο»
βάζοντας αλήθεια, τα δυνατά σου
πολλές μάλιστα
τον εαυτό σου εντελώς λησμονώντας
και άλλες προσφέροντας με απλοχεριά
και τη ζωή σου ακόμη,

την ίδια ακριβώς στιγμή
-χωρίς καν να ξέρεις το πώς-
ένα μαχαίρι βυθίζεις στη λύτρωση
που το κοιτάζεις έκπληκτος κατόπιν
-σαν τον φονιά που ξάφνου συνέρχεται
θωρώντας πανιασμένος την πληγή
που αναίτια προκάλεσε στο στήθος
αγαπημένου φίλου-

Έτσι πάντα θα κάνεις.
Θα ματώνεις τον κόσμο
προσπαθώντας σαφώς, να τον σώσεις

.....................

Είναι όμως κι αυτοί
που ποτέ δεν ξυπνούν
στο χέρι τους να δουν το μαχαίρι
συνεχίζουν, σωτήρες απτόητοι
νομίζοντας πως εξαντλούν τη ζωή τους
στην πλευρά των δικαίων



αρχές Μαρτίου 2012

Sunday, March 4, 2012

Ο άγριος


-Χρόνια τον φορτώνανε
με μνήμη και με θλίψη-

στη καρδιά του
μαύρο αγριόχορτο
εξόγκωμα λοξό στη κεφαλή,
μια κάτασπρη Ακρόπολη
που τρέμει πριν γκρεμίσει
στον μέλανα σεισμό

μονάχος ξεκαρδίζεται
κανόνες και ιερά
στο νου του ξεκαρφώνοντας
σπίθες στη κόρη του ματιού
φωτιά στη μνήμη και παντού!

…………………………

στ’ αποκαΐδια εκείνος χαίρεται
τους καπνισμένους πίνακες
-Vincent van Gogh ή Rembrandt-
να ουρεί


Tuesday, February 28, 2012

Φεγγοβολιά


Φεγγοβολιά στη νύχτα μου
πώς ν’ αφεθώ στον άνεμο
και την αδίσταχτη φωτιά που με προστάζει
καπνός ο εαυτός μου
χάνεται αψηλάφητος κι αλλάζει
καθώς μια χίμαιρα
με όλες τις ευχές
και μ’ όλες τις κατάρες με προετοιμάζει
γι’ άλλο ταξίδι ονειρευτό
γιατί με σένα την Ιθάκη μου ζυγιάζει


GLOW OF LIGHT

Glow of light in my night
how to be left to the wind
and the ruthless fire who commands
smoke myself
lost impalpable and changes
as a chimera
with all the blessings
and all the curses prepares me
for other dream trip
because with you my Ithaca approaching.


από την συλλογή ''Ωραιοδίνη'' 1998
μετάφραση: L. Ts.

Tuesday, January 31, 2012

Ασκός


Παλιά, βαριά πληγή
αυτή η καχυποψία
πως τάχα σε τούτο τον ασκό
είχε συνάξει θησαυρούς
και όχι τους κακούς
του Αίολου αέρηδες

παλιά βαριά πληγή
αυτή η αμαρτία

…………………

Τώρα χτυπημένοι στα βράχια
χωρίς καράβι
χωρίς ψωμί
χωρίς πυξίδα

όσοι απόμειναν



2011

Διακοσμητικός



Είναι βέβαια κι αυτοί
που θέλουνε τον ποιητή
ένα παιδί απόμακρο, χλωμό

παράταιρο

με τα πανέρια και τ’ ανθάκια του
εύθραυστη μορφή στην άκρη
κυκλωμένον τον θέλουν
από ένα μουσείο

ναι, είναι κι αυτοί που θέλουνε τον ποιητή
μιαν άσπιλην εικόνα
-απ' το κακό του κόσμου
να ξεκουράζουνε καμιά φορά
τα μάτια τους-



2011