Saturday, April 11, 2009

Η πεταλούδα της ανάστασης

Στη καρδιά του ασάλευτου σκότους
μες στο άδειο κρανίο
του χρόνια θαμμένου νεκρού
μια πεταλούδα με πασπαλισμένα φτερά
από την γύρη της λήθης
αδιάκοπα πετά

Ξαποσταίνει συχνά
στους απόκρημνους βράχους
των αποσυνθεμένων αναμνήσεων
Τους στήμονες του ανεκπλήρωτου
συχνά επισκέπτεται
ή στέκεται ώρες κολλημένη
στο θόλο του μετωπιαίου
ονειρευόμενη πάλι το φως
τα πράσινα φωτεινά περιβόλια.

Έτσι καρτερικά αναμένει
τους μεγάλους τριγμούς
τη ξαφνική του θόλου ραγισματιά
τη πρώτη της οροφής κατακρήμνιση



Το ραγδαίο φως να την περιλούσει
η πεταλούδα του νεκρού αναμένει
σημασία μη δίνοντας
στη λάσπη που στάζει αργά
απ’ τη βρεγματική ραφή
και το χώρο της όσο περνά ο καιρός
ανεπαισθήτως καταλαμβάνει



Από την συλλογή "Τα σκοτεινά ποιήματα"
11 Απριλίου 2009

Thursday, April 9, 2009

Αποκαθήλωση

Αυτή η αποκαθήλωση δεν ήταν ιερή
ούτε το ρίγος είχε που αρμόζει
απρόσεχτα απ' τις παλάμες τραβηχτήκαν τα καρφιά
κι άδειο σακί το λείψανο
σωριάστηκε στο χώμα

Καμιά γλυκιά μητέρα, κανένας φίλος
καμιά Μαγδαληνή
δε βρέθηκε εκεί να τονε πλύνει

ούτε σταγόνα μύρο
και πουθενά λευκό σεντόνι
-μάλλον πολλοί χαρήκανε
για τούτη τη κατάντια-

Κόκκινος ορίζοντας σαν αίμα

Στου μαρτυρίου το βουνό δε στάζει δάκρυ
ο κάποτε περήφανος
άδειο κουφάρι στη κορφή
και πάνωθέ του κρώζουνε κοράκια

...

Κι όμως
και κείνος κάποτε την Ιερουσαλήμ
είχε γοητεύσει.



Από την συλλογή "Τα σκοτεινά ποιήματα"
2006