Monday, December 15, 2014

Τιμοκλεία




Σαν έχασαν τη μάχη οι Θηβαίοι
απ' τον στρατό του Αλέξανδρου
κι οι Μακεδόνες πέσανε
σφήκες στην πόλη,
στης Τιμοκλείας το σπίτι
άγριοι Θράκες -αφού τη βίασαν- 
την παίδεψαν για θησαυρούς

Τότε η άξια Θηβαία
τον αρχηγό ξεμοναχιάζοντας
παρέσυρε σε σκοτεινό πηγάδι
''Εδώ!'' του είπε, μα καθώς
εκείνος έσκυψε να δει, τον έσπρωξε
και πέτρες ρίχνοντας από ψηλά
σκότωσε τον άπληστο φωνάζοντας
''Αυτά παθαίνουν, όσοι κλέβουν τη τιμή
και το χρυσάφι των ανθρώπων!''

......................................

Με αγέρωχη περπατησιά -αν και δεμένη
σε θυμωμένους ανάμεσα στρατιώτες-
και βλέμμα άφοβο η Τιμοκλεία
στάθηκε μπροστά στον βασιλιά
για τιμωρία
μαζί με τα παιδιά της

......................................

-Είμαι η αδερφή του γενναίου Θεαγένη
του στρατηγού που τον πατέρα σου
με σθένος στη Χαιρώνεια πολέμησε
κι ένδοξα έπεσε για τη τιμή της Θήβας
τέτοιο ρηγάτο  αίμα
και στις δικές μου φλέβες, τρέχει.

Μα εσύ, ντροπή των βασιλέων
για τη δική σου δόξα
την πόλη μου ξερίζωσες
της Θήβας όλος ο ανθός
βορά στα όρνια
μύρισε στους δρόμους τους καπνούς
απ' τα καμμένα
άκου τους θρήνους γυναικών
τα ουρλιαχτά των κοριτσιών που κυνηγούν
οι άξεστοι στρατιώτες
τη θλίψη δες αυτών
που παν στα σκλαβοπάζαρα.
Σε  φτύνω Αλέξανδρε
και με τα νύχια τούτα δω, αν δεν κρυβόσουν
πίσω από φρουρούς, θα σ' έγδερνα
κι αν γλίτωνα από δω
αετούς τους γιους θα ανάθρεφα
σαν ποντικό να σε ξεσκίσουν!

Μα ξέρω, δε γλιτώνω
οι τιμημένοι όμως προτιμούν τον θάνατο
από ζωή σκυφτή και μαυρισμένη!''

Και λέγοντας αυτά η Τιμοκλεία
έφτυσε τον Αλέξανδρο
''βίαιον εμπτυσμόν'' λέγει ο συγγραφεύς
''στο πρόσωπο του πορθητού''
που ευθύς διέταξε
να μην πειράξει ουδείς τη Τιμοκλεία
τη σπουδαία γυναίκα
παρά στο σπίτι του Πινδάρου με τα τέκνα της
αμέσως να μεταφερθούν

..........................................

''Δεν εννοήσατε όμως ακριβώς
ποιος είναι ο Αλέξανδρος...''
λένε ότι είπε ο βασιλεύς
το πρόσωπο σκουπίζοντας

(2015)