Monday, June 26, 2017

Όταν γερνούν τα αγάλματα




Όταν γερνούν τα αγάλματα
κατεβαίνουν από τα βάθρα, αφήνοντας πίσω
παρατημένο χιτώνα την αυταρέσκεια

στέκουν για λίγο αμήχανα στην αρχή
ανάμεσα στον κόσμο που πηγαινοέρχεται
κάθονται στα παγκάκια μαζί με τους γέροντες
καπνίζουν, πίνουν τα χάπια τους, συνομιλούν
ατενίζουν έκθαμβα το μικρό και το λίγο...

Όταν γερνούν τα αγάλματα
γυρεύουν απεγνωσμένα έναν Θεό
πηγαίνουν τις Κυριακές στην εκκλησία
φιλούν τις εικόνες, ανάβουν κεριά
πιάνουν μια γωνιά να μη φαίνονται
παρακολουθώντας κατανυκτικά
σχεδόν κρυφά, τη λειτουργία

μετά πηγαίνουν σε λαϊκές ταβερνούλες
δύο μεζέδες, λίγο κρασί, κουβεντούλα
ενίοτε, πιάνουν και το τραγούδι
σφουγγίζοντας με μια χαρτοπετσέτα
τα μαρμάρινα μάτια τους

Τέτοια κάνουν, όταν γερνούν τα αγάλματα
έκπληκτα για την αλαζονεία και το ύφος
της προηγούμενης ζωής τους...



26-6-2017

Wednesday, June 14, 2017

Ύβρις





gay pride
Αθήνα 10 Ιουνίου 2017

-και ποιος ο λόγος
νάναι κανείς ποιητής
αν όχι ικανός
να φανερώσει την ύβρη;-


Υπέροχη που λάξευσες μια τέτοια ιστορία
σοφή εσύ και ξακουστή, μα πια σε παρακμή
τώρα μετράς τη λευτεριά σε ''πιο υψηλά'' πεδία
των πισινών εντέρων, υμνείς την ηδονή!

Μετά την Ύβρη η Νέμεση κι από κοντά η Τίση
οι Αθηναίοι κάποτε, χαρίζαν τούτα δω
μα σήμερα ανήμποροι, φοβούνται αν θ' αφήσει
η νύχτα αυτή που έρχεται, τίποτα ζωντανό...

Στους δρόμους άλυτα παιδιά, τυφλά κι αγριεμένα
σπρώχνουν τα δικαιώματα στην έσχατη οδό
φτύνουν την ταπεινότητα που τάχει σπουδαγμένα
χορεύει η ύβρις θάνατο, στον Αττικό ουρανό

Πιο κει πεινούν οι ανέστιοι κι ένας λαός δεμένος
μικραίνει απ' τους δυνάστες του, όλο και πιο πολύ
λικνίζεται στον Άγνωστο, ένας μασκαρεμένος
δείχνοντας τα οπίσθια, στου Δίστομου τη γη

Τρίβουν τα χέρια στη σκιά, όσοι κρατούν τη ρότα
ετούτων των αυθάδικων, ανάλαφρων παιδιών
οι ίδιοι όμως κάποτε -αφού τα στύψουν πρώτα-
θα τα πετάξουν άσπλαχνα, βορά των λιονταριών


-2017, 13-18 Ιουνίου-