Sunday, May 4, 2008

Η μοίρα μας

''η μοίρα μας χυμένο μολύβι
δε μπορεί ν΄ αλλάξει
δε μπορεί να γίνει τίποτε''

Γ. Σεφέρης

Η μοίρα μας πάντα στα στενά
πικρά να φέγγει

Να πλενόμαστε με αλισίβα το πρωί
να χτενιζόμαστε
κνημίδες να γυαλίζουμε και θώρακες
όπως συνηθίζουν
οι αποφασισμένοι

χωρατά μιλώντας τάχα
σα να πρόκειται για μας
να ξαναξημερώσει

γιατί το ξέρουμε
το απόγεμα δε θάμαστε
παρά άψυχα κορμιά σιμά στους βάλτους
παρατημένα στη σκόνη των ορδών
και πατημένα
από τα πόδια τα βαριά των ελεφάντων

Αυτή η μοίρα μας.

Κι οι Εφιάλτες ζωή χαρισάμενη
στις αυλές των Δαρείων
-τα παιδιά τους στα Κέιμπριτζ
προδοσία σπουδάζουν
τώρα που κι αυτή
προβιβάστηκε σ΄ επιστήμη-

Our fate

“Our fate spilled pencil
can not be changed
can not be anything”

G. Seferis

Our fate always in the narrows
bitterly be shining.

Washing with lye in the morning
polishing knimidas and chest armors
as usually do
the determined

speaking funny
as if it were for us
to dawn again

because we know it
in the afternoon we will not be
anything but lifeless bodies close by the swamps
abandoned in the dust of the hordes
and held down
by the elephants heavy legs

That is our fate.

And Efialtes with a charmed life
in the yards of Darius
-their children in Cambridge
studying betrayal
now that it was
promoted to science.

μετάφραση: L. Ts.

Από την συλλογή "Χαιρετισμός"