Wednesday, February 6, 2008

Η γυναίκα

Η γυναίκα
-ό, τι κι αν πεις-
παρακμάζουσα πόλη
που μ' όλους τους λύκους παίζει
έτοιμη και διψασμένη να δοθεί
στον πιο χλευαστή
των ιερών και οσίων της

Πόλη η γυναίκα
σε κάθε πολιορκία

Άσπιλο το χέρι θεωρεί
που τη κερκόπορτα μισάνοιχτη κρατεί
η γυναίκα

-Κι ο προδομένος αυτοκράτωρ
απηυδισμένος απ' τη λύπη
πιο δυνατός για ξένη πόλη θα διαβεί
να τη πορθήσει αδίστακτα
με μαγικούς ψιθύρους
-μικρά εκκολαπτόμενα ωά
αναπαντέχως γεννημένα
στης προδοσίας τη φωλιά-

και στο ναό της μέσα
άλλη αγάπη να χαρεί
υπό το φως κηρίων
και σεβαστών εικόνων
πρωθυστέρων αγίων-

The woman

The woman
-whatever you say-
declining city,
playing with all the wolves
ready and thirsty to be given
to the most jeerer
of her sacred and holy.

City the woman
in any siege.

Immaculate hand consider
which keeps the back door open
the woman.

-And the betrayed emperor
cheesed by his sorrow
more powerful for foreign city will cross
to capture ruthlessly
with magic whispers
-nascent small eggs
unexpectedly born
in the nest of betrayal-

and in her temple
another love to enjoy
in the candlelights
and respected images
of earlier saints.

μετάφραση: L. Ts.

Από την συλλογή "μαθητεία"