Wednesday, February 13, 2008

Σαπφώ



-Κέλομαί σε Γογγύλα
Πέφανθι λάβοϊσά μα
Γλακτίν αν σε δηύτε πόθος αμφιπόταταϊ.
ταν καλάν α γαρ κατάγωγις αυτά
απτόαισ' ιδοϊσαν, εγώ δε χαίρω,
και γαρ αύτα δη τόδε μέμφεταί σοι
Κυπρογένηα-

Ξακουστή κυρά κοίτα, ανάλαφρος ήρθα
άφησα πίσω ανάξιους φόβους, πανοπλίες
δε θέλω πια, καμιά γυναίκα ολότελα δική μου
γι’ αυτό με θάρρος σου ζητώ
το χέρι σου να τείνεις να φιλήσω

Πάτα τον όρκο ξεμυαλίστρα
και πάρε με στους κήπους
που τα κορίτσια σου γελούν
μες στα λουτρά και τα γρασίδια
πίσω απ’ αυτό το πέπλο
που μπρος μου ορθώνεται θαμπό
τα σκαλοπάτια του ήλιου

Τράβηξα πολλά να φτάσω εδώ
έμπλεξα με τυράννιες
πάλεψα με λογισμούς βαθιούς
και σιωπηρούς
ήτανε δύσκολο
από τις χώρες του πολέμου
στη πύλη του έρωτα να φτάσω

Μα τόξερα
Στη χώρα του έρωτα πρέπει γυμνός να μπεις
Χωρίς οργή, σπαθιά και κτήσεις

………………………………...

Και τώρα νάμαι
ολόγυμνος μπροστά σου γονατίζω
Πάρε το χέρι μου κυρά
οι κοπελιές σου μ’ είδαν
για δες κρυφογελούν
πες μου το ναι
ξέρεις και συ από πόθο

Θα μπω με δέος
ετούτο το χώμα θα φιλήσω
θα κάνω σπονδή με ηδύποτα
καλότυχος να είμαι
κι αν θέλεις
από το χέρι θα με πάρεις
ανάλαφροι πάνω στο δώμα σου να πάμε

πλύνε με
μ’ αρώματ’ άλειψέ με
κι ανάσανε στο στήθος μου μπροστά
πληγές
σημάδια ν’ απαλύνεις

Όταν τα χάδια σου τα μαγικά
στο όνειρο με στείλουν
γνέψε στη δόλια τη γριά
να φέρει και τις άλλες
που με τις λύρες θάρθουνε
αργά και σιγοτραγουδώντας
πανέμορφες κι ερωτικές
μ’ ολόλευκους χιτώνες
να πέσουν γύρω μας

…………………….

Έπειτα έξω στους κήπους
τα νερά να περπατήσουμε
μαζί να γράψουμε τους ύμνους
και σου ορκίζομαι
τη πιο ακριβή σου φιλενάδα
που αμόλυντη για σένα τηνε θέλεις
δε θα ποθήσω
κι ούτε εδώ θα βαρεθώ
καμιά δε θα σου κλέψω για να φύγω

τα γλυκά, τραβηγμένα μυστικά
τη θάλασσα την αλμυρή
δε θα περάσουν

Δώσε το χέρι σου κυρά
κολύμπησα
κουράστηκα για νάρθω…



(1988)
Από την συλλογή "μαθητεία"