Monday, December 24, 2007

Ιδιωτική θλίψη


-στον φίλο μου Βασίλη Κατσέλη
που έφυγε νωρίς-


Φίλε απόψε η παρέα μας συνάχτηκε
είναι γεμάτο το ποτήρι και σε περιμένει
βρέχει στο δρόμο, το φεγγάρι χάθηκε
μα κάτι στον αέρα μας πικραίνει

Όμως σαν έρθεις θα καθίσουμε
όπως παλιά, ήσυχα να τα πούμε
μπορεί, που ξέρεις, να μεθύσουμε
και στη βροχή σα τα παιδιά να βγούμε

Έλα με το βρεμένο πανωφόρι σου
τίναξε τα γκρίζα σου μαλλιά
παίξε τ’ ασημένιο κομπολόι σου
κι ας κάτσουμε στη γνώριμη γωνιά

Τότε μπορεί να ταξιδέψουμε
πίσω απ’ τα σύννεφα, πέρα στ’ αστέρια
μπορεί ακόμα και τη μοίρα να πλανέψουμε
και να της κλέψουμε του πόνου τα μαχαίρια

Μπορεί με τα τραγούδια μας να υψώσουμε
μία φωνή στον ουρανό μεγάλη
τους άσπλαχνους θεούς να μαλακώσουμε
που ρίχνουνε φωτιά στη γη κι ατσάλι

Μπορεί με τ’ άλογά μας να καλπάσουμε
στα πράσινα αμάραντα λιβάδια
μπορεί εμείς να μη σκουριάσουμε
να μη, να μη μας πάρουν τα σκοτάδια

…………

Όμως τα τσιγάρα μας καπνίσαμε
άδειασαν τα ποτήρια
η ώρα πέρασε
δε φάνηκε η ωραία σου μορφή
είπανε: «κάποιος χάθηκε!»
κόπηκαν τα γεφύρια
τα μάτια μας βουρκώσανε
στου δρόμου τη στροφή…



(1997)

Wednesday, December 12, 2007

TO BE?

Πώς απέρριτο τόπο ν'αφήσω
ν'αρνηθώ ομορφιά γαληνή
μελωδιές απ'τη μνήμη να σβήσω
τραγουδιών που δε φτάνουν στη γη

να μισέψω απ'τα δώθε παλάτια
τα χτισμένα με λίθους φωτός
να διαβώ τα υγρά σκαλοπάτια
ωραίος θεός μα φθαρτός

Στη ποριά να απλώσω τις ρίζες
σε τοπίο απείρων βωμών
νε με κόβουν οι νύχτες σα σχίζες
με το βάρος πικρών λογισμών

Πώς ν'αντέξω χωρίς τα φτερά μου
μαραθήκαν και πέσαν στη γη
θα ποθώ το παλιό πεταγμά μου
στ'ουρανού την αστέρευτη αυγή



(1996)

Wednesday, December 5, 2007

Ο βράχος


Ο βράχος
βαρύς κι ακίνητος απάνω στα χαλάσματα
τεράστιος, ασήκωτος, βουβός
ό ίδιος βράχος

στην απειλητική σκιά του
ξέγνοιαστα παίζουν τα καινούρια παιδιά
ανυποψίαστα για την αιχμή του πεπρωμένου τους

τα καινούρια παιδιά
βαφτισμένα στον ενθουσιασμό και την λήθη
δε γνωρίζουν τα παλαιά του βράχου ταξίδια
τις ιδιοτροπίες και τη ματαιότητα της ελευθερίας

κανείς δε τολμά να μιλήσει στα καινούρια παιδιά
οι μεγάλοι κρύβουν βαθιά την αλήθεια
οι μεγάλοι προχωρούν με πρόσωπα σκυθρωπά
ασχολούνται πια με πράματα ταπεινά
αποφεύγοντας να κοιτάξουν ή να δείξουν τον βράχο
που βουβός κι ακίνητος περιμένει
περιμένει ο βράχος
τα καινούρια παιδιά



(2004)