Tuesday, March 6, 2012

Περί...δικαίων



Όσο παλεύεις
«για έναν καλύτερο κόσμο»
βάζοντας αλήθεια, τα δυνατά σου
πολλές μάλιστα
τον εαυτό σου εντελώς λησμονώντας
και άλλες προσφέροντας με απλοχεριά
και τη ζωή σου ακόμη,

την ίδια ακριβώς στιγμή
-χωρίς καν να ξέρεις το πώς-
ένα μαχαίρι βυθίζεις στη λύτρωση
που το κοιτάζεις έκπληκτος κατόπιν
-σαν τον φονιά που ξάφνου συνέρχεται
θωρώντας πανιασμένος την πληγή
που αναίτια προκάλεσε στο στήθος
αγαπημένου φίλου-

Έτσι πάντα θα κάνεις.
Θα ματώνεις τον κόσμο
προσπαθώντας σαφώς, να τον σώσεις

.....................

Είναι όμως κι αυτοί
που ποτέ δεν ξυπνούν
στο χέρι τους να δουν το μαχαίρι
συνεχίζουν, σωτήρες απτόητοι
νομίζοντας πως εξαντλούν τη ζωή τους
στην πλευρά των δικαίων



αρχές Μαρτίου 2012

Sunday, March 4, 2012

Ο άγριος


-Χρόνια τον φορτώνανε
με μνήμη και με θλίψη-

στη καρδιά του
μαύρο αγριόχορτο
εξόγκωμα λοξό στη κεφαλή,
μια κάτασπρη Ακρόπολη
που τρέμει πριν γκρεμίσει
στον μέλανα σεισμό

μονάχος ξεκαρδίζεται
κανόνες και ιερά
στο νου του ξεκαρφώνοντας
σπίθες στη κόρη του ματιού
φωτιά στη μνήμη και παντού!

…………………………

στ’ αποκαΐδια εκείνος χαίρεται
τους καπνισμένους πίνακες
-Vincent van Gogh ή Rembrandt-
να ουρεί