Ξυπνούν ενίοτε οι αισθήσεις
εκείνου του καλοκαιριού
όταν στις τόσες -κατά μόνας-
συναντήσεις, θάρρος δε βρήκε
να της φανερωθεί.
Ήταν η στάση της
από καιρό καλεστική
(ή μήπως του φαινόταν;)
Όπως και νάχει
το προγραμμάτιζε, το φανταζόταν
όταν εκείνη θα ετοίμαζε καφέ
να πλησιάσει και το πρόσωπο
να χάσει, στη μυρωδιά
των λαμπερών μαλλιών.
Όμως δεν τόλμησε.
Παρά βασανιζόταν
στον καναπέ καθηλωμένος:
"Την άλλη φορά!" σκεπτόταν
και ύστερα ξανά: "Την άλλη..."
Ο καημένος...
Γ. Π.
14/6/26
