i
«Στον ποιητή Καβάφη
με το βαθύτερο θαυμασμό»
έγραψε ο Καρυωτάκης
στέλνοντας τα Νηπενθή
(κι είχε μια κάποια προσμονή)
Εκείνος κοίταξε αδιάφορα
την πλάγια και βιαστική γραφή
τη δυσανάγνωστη υπογραφή.
-Κερατάκης;...
Άλλος ένας ευπατρίδης
που θέλει γίνει Ευριπίδης!
Άναψε το κηροπήγιο, ήπιε λίγο
κρασί, δεν άνοιξε τη συλλογή.
ii
Όμως το είκοσι οκτώ
με συγκίνηση ειλικρινή
στις Ελεγείες εντρυφεί.
Διαβάζει, ξεφυλλίζει
συγγένειες σημαδεύει
(ελεγχόμενα ζηλεύει...)
-Ενδιαφέρων Ρίκα, είναι καλός!
Διόλου ψεύτης και ρομαντικός.
Μήπως να τον γνωρίσει
και ο Μητρόπουλος;
Σαν ήρθε το μαντάτο της
Πρεβέζης, πολύ εταράχθη.
-Τι κρίμα! Όλη η ζωή μπροστά.
Ποιος να το ’λεγε πως έγραφε
για τελευταία φορά;
«Η λογοτεχνία θρηνεί! Βαθύς
λυρικός, ευγενής κι αρμονικός
ο πονεμένος Καρυωτάκης.
Μεγάλος ο χαμός!»
έγραψε η Αλεξανδρινή
(μάλλον καθ' υπαγόρευση)
Γ. Π.
(26/5/26)
Translate:
Render...
i
"To the poet Cavafy
with deepest admiration"
wrote Karyotakis
sending his Nepenthe
(and with a quiet expectancy)
at the slanting, hurried script,
the illegible signature.
— Keratakis?...
Just another patrician
who wants to become Euripides!
He lit the candelabrum, drank a little wine,
did not open the collection.
But in '28,
with sincere emotion,
he pores over the Elegies.
He reads, leafs through,
marks affinities,
envies with restraint...
— Interesting, Rica, he's good.
No fraud at all, and romantic.
Should Mitropoulos meet him too?
he was badly shaken.
— What a pity! A whole life ahead.
Who would have said he was writing
for the last time?
lyrical, noble and harmonious,
the anguished Karyotakis.
Great is the loss!"
wrote the Alexandrine
(likely by dictation)
George Pyrgaris
(26/5/26)
