Ars Poetica
making of για το ποίημα ''Ερμότιμος''
i
Την κράτησε γιατί έδενε με την ''ασπίδα''
όμως στα μέρη του Πριάμου
η ιστορία αγνοεί το όνομα ''Ατθίδα''.
Κόρη του Κραναού, συνδέεται
Κόρη του Κραναού, συνδέεται
μονάχα με την Αττική. Κι ήταν
στο ποίημα μέσα για τους Τρώες
παράταιρη, θολή. Σαν ξένη...
Ελάχιστοι βέβαια στο φάλτσο
ετούτο, θα δίναν προσοχή.
Ο ίδιος όλα τα ήξερε.
Μα πού να βρει άλλη Τρωάδα
με την ''ασπίδα'' να ριμάρει;
Χρυσηβρισηίδες, τις απέρριψε.
Χιλιακουσμένες! Τις είχαν βαρεθεί!
Ατθίδα λοιπόν και όπου βγεί!
ii
Όμως σιγά σιγά αυτή η ανοχή
(ή μήπως ήταν ενοχή;)
άρχισε να τον χτυπά, σα να μπήκε
στο παπούτσι του χαλίκι ή καρφί.
Γι' αυτό περίμενε. Δεν άφηνε το ποίημα
ακόμη, απ' το συρτάρι του να βγει
(έδειξε σύνεση).
του ήρθε σαν αναλαμπή!
Πάει καλά. Μα μήπως ξέφευγε
ο ρυθμός κι η μουσική;
(γιατί απ' την Ατθίδα είχε
μία παραπάνω συλλαβή).
Την ιστορία θέλοντας πια να σεβαστεί
την κράτησε. Θυσίασε βέβαια ένα ''τη''
για να μη χάσει τη ροή τη λυγμική.
Ένα κομμένο άρθρο
-μέσα σε τόση συνοχή-
αναπηρία ανώδυνη. Υποφερτή.
Δεν ήταν σαν εκείνο το καρφί.
Καιρός λοιπόν το ποίημα, το φως να δει.
Για ένα πταίσμα τόσο δα μικρό...
μη χάσουμε και τον χρησμό!
7/5/26
