Vous étiez des hypocrites
Ποτέ δε μου γέμισε το μάτι αυτός ο κόπανος
ο τάχα προστάτης των μαζών, που ολημερίς
λογιδρίαζε σε αμφιθέατρα και πάνω σε βαρέλια.
Ο κοντοπίθαρος που έγλειφε ολημερίς
τους φοιτητές, για να τον έχουνε στα ώπα ώπα.
Ο ευκαιριστής που άρμεξε τις συγκυρίες όλες
σα νάταν αγελάδες. Που φόρεσε ακόμη
και στη Γαλλική επανάσταση ζαρτιέρες
και της αφαίρεσε το τελευταίο ξύγκι.
Γι' αυτό και σήμερα οι ιδέες της πεθαίνουν
από νευρική ανορεξία, γιατί της ρούφηξαν
το αίμα κάτι τέτοιοι.
Ο παλιάτσος που καταδίκαζε τα Άουσβιτς
μα αλληθώριζε στις Σιβηρίες. Που πουλούσε
μα αλληθώριζε στις Σιβηρίες. Που πουλούσε
μύγες με την άδεια των Αρχών της κατοχής
σαν μαυραγορίτης, όταν οι άλλοι πέφταν από σφαίρες.
Μέσα σ' όλους τους καιρούς και μέσα σ' όλους
τους άερηδες ο κερατάς, τρυγούσε μέλι.
Ξεπαρθεύνευε μαθήτριες με τη συνενοχή
μιας επικίνδυνης αράχνης. Μαζί τις κακοποίησαν
και στις επιστολές αναμετάξυ τους χαχάνιζαν
τις λοιδορούσαν. Ο τάχα αντισυμβατικός
που από μπροστά δεν άντεχε τα Νόμπελ
μα από πίσω, κρυφά ζητούσε τα λεφτά τους.
Ένας ουτιδανός, φριχτό σκουλήκι και μονάντερος.
Κι αυτός και η συμβία του, κουφάλα ολκής
-για να μην πώ πουτάνα από κούνια-
Λαδιά μεγάλη στο κουστούμι της Ευρώπης
που σούζα στάθηκε στο ζεύγος και στο... πνεύμα του
μη χέσω. Για χρόνια δούλευαν τον κόσμο
και τους αφελείς, ενώ το μόνο που τους ένοιαζε
ήταν η δόξα και η πάρτι τους. Υποκριτές
γαμώ και σας και τα Παρίσια σας!
Votre esprit tout comme vos merdes !
G. P.
Visceral Realism
(κατ' εξαίρεση)
