Στον Ίωνα Δραγούμη

 

Τα δέντρα τα υψηλά, όσοι ζηλεύουνε
και διατάζουνε κρυφά τους ξυλοκόπους
να τα κόψουν
με αίμα ποτίζουνε τη γη...

(και αν σκεπάζουν οι φονιάδες το κακό
με ατιμιές, με φρύγανα και φύλλα
και τρέχουν στις φωλιές τους 
να κρυφτούν, σα μαύρα φίδια
τους ξέρουμε δα...
με τα ονόματά τους 
τα μεγάλα και μικρά)...

Μα εκεί που πέφτουν
σαν φάροι ορθώνονται ξανά
όπου ακόμη και τη νύχτα την κακιά
εκείνοι φωτίζουν την ελπίδα...

Την προσμονή φωτίζουν μιας αυγής 
που λέξεις όπως... "φυλή"

"γκοβέρνο"... ''δίκιο''  

"λευτεριά" δε θάναι ψέμα...

1 Αυγούστου 2024