Sunday, March 4, 2012

Ο άγριος



-χρόνια τον φορτώνανε
με μνήμη και με θλίψη-

Στη καρδιά του
μαύρο αγριόχορτο
εξόγκωμα λοξό στη κεφαλή,
μια κάτασπρη Ακρόπολη
που τρέμει πριν γκρεμίσει
στον μέλανα σεισμό

Μονάχος ξεκαρδίζεται
κανόνες και ιερά
στο νου του ξεκαρφώνοντας
Σπίθες στη κόρη του ματιού
Φωτιά στη μνήμη και παντού!

…………………………

Στ’ αποκαΐδια εκείνος χαίρεται
τους καπνισμένους πίνακες
-Vincent van Gogh ή Rembrandt-
να ουρεί