Saturday, July 30, 2011

Μαύρο ρόδο



εικονική αυτοψία

Στα σκαλοπάτια ευρέθη
χέρια ανοιχτά και απλωμένα
μαλλιά να ρέουν στα σκαλιά
ολόξανθο ποτάμι
λαιμός,
μάλλον εξαρθρωμένος
τα μάτια γυάλινα
προϋπαντούν βουβούς
και ήρεμους αγγέλους
ως σύνολο, απέριττη
ρόδο μαύρο πεταμένο
εις την ακμή του επάνω
στον έντονο χρωματισμό
την πιο καλή του ώρα
η γόβα
-το μόνο σκόρπιο πέταλο-
παράμερα ριγμένη

...........


Η γιορτή

Ω μαύρο ρόδο!
ωραίοι σε επόθησαν
και τυχεροί, σε κράτησαν στα χέρια
μα πάνω που άναβε η γιορτή
με άγνωστη έφυγες...κυρία
μνηστήρες, απογοητεύοντας πολλούς
χωρίς όμως βαθιά ν' ανησυχήσουν
στη μέση εξ' άλλου η γιορτή
που θα κρατούσε χρόνια
άλλες θα είχαν νύχτες
και άλλες ευκαιρίες
για να σε κατακτήσουν
...σας είδαν στην εξώπορτα
πόθου φιλιά να δίνετε
νύχτα κινώντας άνομη,
λαθραία

.....................


Το έγκλημα


Νύχτα μοιραία!
Ω μαύρο ρόδο!
η μοναξιά σε ζήλεψε
σε πήρε απ' τη γιορτή
αυτή ήταν η κυρία!
αδίστακτα εχλεύασε
ανδρών επίδοξων τη προσμονή
και καρτερία
η άσπλαχνη σε γέμισε αηδία
σε πλάνεψε η άτεγκτη
με χάδι ακραίο,
μα πριν ακόμη έρθει η αυγή
κι αφού ηδονικά σε μύρισε για μια στιγμή
στα σκαλοπάτια σ' έριξε
ρόδο νεκρό κι ωραίο



-Μελέτη πάνω σε μια φωτογραφία-