Monday, May 25, 2009

Αστραπές

-Μια καταιγίδα μ’ απειλεί
όσο κι αν μένεις σιωπηλή
σαν έρχομαι σιμά σου-



Όσα κρατάς για μένα εκλεκτή
μέσα στα μάτια σου αθέλητα φεγγίζουν
-ερωτικές αναλαμπές και αστραπές
που προσπαθείς σα σύννεφο
αδέξια να κρύψεις-

Μοιάζεις με σύννεφο!
Που χρόνια σύναζε υδρατμούς
κι αόρατα τους πόθους

……………………………

-Κι αν χρόνια καρτερώ
τη καταιγίδα σου,
βιάση δε θέλει για ναρθεί

Με μαεστρία μυστική
θα σε φυσήσω.
Γλυκά θα σ’ οδηγήσω
σε μιαν απόμερη γωνιά
παράνομο κλινάρι

Κι εκεί
ετοιμοστάλαχτη βροχή
λυτρωτικά θα αφεθεί
το διψασμένο χώμα μου
να το ποτίσει-



Μάιος 2009
Από την συλλογή ''Ωραιοδίνη''