Thursday, February 5, 2009

Τα λιθάρια


Οι οδοιπόροι που μακάριοι πέρασαν
από τούτη την άνυδρη γη
-με τα σπαρμένα μέχρι τον ορίζοντα
θεόρατα λιθάρια-
πέρασαν ξένοι

παραπανίσιο βλέμμα
στην αφιλόξενη ερημιά
δε χάρισαν

Μονάχα ο νάνος γλύπτης Βιλδαράν
τον τόπο τον ανίσκιωτο σαν είδε
αγαλλίασε

-«Ευλογημένος τόπος!
Αυτά που όλοι για λιθάρια περνούν
λιθάρια δεν είναι

μέσα τους
χίλιες παγιδευμένες μορφές
εμένα!
τον γλύπτη Βιλδαράν καρτερούν
απ’ το σκληρό που τις ντύνει πουρί
μ’ ένα σκαρπέλο και σφυρί
προσεκτικά να λευτερώσω

και στων φτωχών οδοιπόρων τα μάτια
τις τόσες κρυμμένες μορφές
θαμβωτικές να παραδώσω!»



2009
Χαρισμένο στον φίλο μου γλύπτη
Χρήστο Γεωργίου