Friday, December 19, 2008

Νέα Αδεσσπιόρα

-χαρισμένο στη Σοφία Κολοτούρου-

Κοίτα πώς πάνε να σου εξαλείψουνε το πόνο
κοίτα πώς πάνε να σου εξαλείψουνε το βάρος
με φίλτρα μαγικά
με φίλτρα μαγικά της νέας Αδεσσπιόρας
κοίτα πώς πάνε να σε κάνουνε ισχνό πολίτη
της νέας Αδεσσπιόρας
Σε ξεφορτώθηκαν
σ’ εξόρισαν στα ηλεκτρονικά πολύχρωμα καβούκια σου
κοίτα πόσο μαεστρικά σ’ αποκοιμίζουν

Κοίτα πώς κατάντησες στη νέα Αδεσσπιόρα
να έχεις γνώμη μα να μην έχεις δύναμη
κάτι ν’ αλλάξεις

Τα σμήνη έρχονται οι ακρίδες
στο μάτι το τεράστιο του στήθους σου να σωριαστούν
να το σκεπάσουν
το μάτι που όλα τάβλεπε
και τάκρινε όλα
πούδινε κραυγή στα μέρη της καρδιάς
και σήκωνε το χέρι
Κοίτα πώς σε μάντρωσαν σε κήπους πλαστικούς
γεμίσαν τα ψυγεία σου για εκατό χρονώ τροφή
να μη φοβάσαι

Κοίτα πέρα από τη γη της νέας Αδεσσπιόρας
τις μύγες απάνω στα παιδιά
που κοιμηθήκανε για πάντα
σ’ απελπισμένες των μητέρων αγκαλιές
που ξέπνοες ορκίστηκαν εκδίκηση
στων ποιητών τους ύπνους
και φτύσανε τον ήλιο

Πιο λίγα είχαν οι γιαγιάδες σου και όμως
μοιράζαν καρβέλι αχνιστό
στης γειτονιάς τους πεινασμένους
γι’ αυτό τα κόκαλά τους πήρανε
και φύγανε μια νύχτα
πομπή οργής απ’ την Αδεσσπιόρα
στο ξάστερο ουρανό
μ’ ένα τρελό από κατάρες βουητό

δεν έχει προγόνων κόκαλα πια η Αδεσσπιόρα
κι είναι κακό αυτό
πολύ κακό…



1997
Από την συλλογή ''μαθητεία''