Monday, November 10, 2008

Ουδείς δύναται

Αν προσεκτικά αφουγκραστείς
τα ξύλινα μπαούλα του
τα παρατημένα,

φουρφουρίζουν μέσα τους κλειδωμένα πουλιά
διπλωμένα μουχλιάζουν τα όνειρα
και σκώροι απειλούν της νεότητας
διάττοντες στίχους

-Διότι
(δεν είναι μυστικό)
αφειδώς ενδυόταν κάποτε
αυτός την ουτοπία-


Όμως ανήρ, ως αποδείχτηκε, ρεαλιστής
και συνετός
στην ουτοπία εν τέλει δεν ενέδωσε
πέταξε τους κύβους

........................

Ωστόσο,
σε αρκετούς ακόμη συμπαθής.
-ενδέχεται και να θαυμάζουν
τους φυσικούς του τρόπους
τα φιλικά του μάτια
την δύναμη της θέσης του
ακόμα και τα ρούχα
που αφορμές δε δίδουν-

Όμως
ουδείς δύναται να δει
πίσω από τη πλάτη του
(απ’ το σακάκι κάτω
και το λευκό πουκάμισο)
την ρόδινη ανάγλυφη πληγή
μεγάλη σαν ανθρώπινο κεφάλι
-κακοφορμίζει ολοζώντανη
και ζεματά στη πλάτη του
καυτός κακός πλανήτης-

...........................

Ουδείς, δύναται να υποπτευθεί
την ανοιχτή πληγή

γιατί
στην ουτοπία εκείνος δεν ενέδωσε
και στους ανάξιους μορφασμούς
χειρίστου πόνου



(2008)
Από την συλλογή "Τα σκοτεινά ποιήματα"