Friday, October 17, 2008

Μελέτη θανάτου


Αχίλλειες πτέρνες τα σώματά μας
στόχοι κρυμμένων Τρώων
στην οσμή των σειρήνων τρωτά
και στο νεύμα χιλίων δρόμων

για τούτον τον άφθαστο πόνο
τα σώματά μας,
ξένα σώματα
αντίβαρα ζητούν

Πώς να ησυχάσει η πληγή
που πυρώνει κάθε στιγμή
πώς τη τροχιά του βέλους ν’ αντέξεις
που έχει φύγει απ’ τη χορδή και σφυρίζει
πεπερασμένες μέρες μία μία διαπερνώντας
πεπερασμένες μέρες μία μία σκοτώνοντας

Θάναι το μεσημέρι καυτό
που σαν για πάντα θα φύγουμε
την ακούσια πληρωμή χαιρετώντας

Θ’ απεγδυθούμε του φόβου
και των όσων μας πλάνεψαν
-βαγόνια πρωινών σκουριασμένων
που πέρασαν γυαλίζοντας κάποτε
στις ράγες του χρόνου-

Και θα δοθούμε στο μαύρο φως
με το κάτι στα χέρια
χωρίς νοσταλγία τον κόσμο αφήνοντας
στους άγνωστους
που δε γεννήθηκαν ακόμη

-Θα έρθουν με άνθη εκεί
να πιστέψουν πως ζήσαμε
τα ανάγλυφα γράμματα ψηλαφώντας
μαρτυρίες των ήλων μας μόνες-


(1999)
Από την συλλογή "Ωραιοδίνη"