Thursday, January 31, 2008

Ακριβογιός

Αγέννητος ο ακριβογιός σου
απέραντος στο θόλο τ' ουρανού σα Παντοκράτορας
φορά μια σκουριασμένη Δύση
κι είναι ο αγέννητος ακριβογιός σου
συννεφιά
βαριά, πηχτή, γεμάτη αγωνία
καθώς από ψηλά
σαν ιδρωμένη ζωγραφιά
να επέμβει επιθυμεί

μα δε μπορεί
μόνο σε βλέπει
δρόμους ν' ανοίγεις στα τυφλά
ενώ στο μέτωπό σου φέγγουνε
τα λαμπερά
του Ήφαιστου επιτεύγματα

κι από τη χούφτα του ίσκιου του
σαν αστραπή αφήνει προσευχή
μπόρα να γίνεις καυτερή
να παρασύρεις τις σκουριές και τα μολέματα
να καθαρέψει η γη

για να κατέβει
-όταν σημάνει η ώρα-
ήλιος χρυσός ο ακριβογιός
για δε του πρέπουνε ρημάδια


(1998)
Από την συλλογή "μαθητεία"