Sunday, May 21, 2017

Ο γυρισμός




-Πώς ξάφνου άνθισε
μέσα σε τέτοιο φως
τόση σιωπή...-


Πόσο η μέρα τούτη με άλλη μοιάζει
μακρινή, των παιδικών μου χρόνων
ίδιο το φως! Ο ήλιος σπάταλα να στάζει
χρυσή βροχή στα πράσινα των κλώνων

των δέντρων τούτων, που θαρρώ εγέρασαν
μαζί μας -τότε χλωροί, γεμάτοι σφρίγος-
σαράντα χρόνια διάβηκαν, επέρασαν
μα σήμερα ξανά εδώ, μ' αυτό το ρίγος

στην καρδιά, για φίλο που περίμενα να βρω
μα έμαθα πως έπεσε, άξαφνα στ' αλώνια
ίδιο, λαμπρό το φως... μα άδειο το χωριό
σα νάφυγαν Απρίλη, όλα τα χελιδόνια!



-2017, 21 Μαϊου-