Tuesday, April 26, 2016

Θεός



Να γράφεις, αλλά να μη γράφεις σα Θεός ή δικαστής. Να αφήνεις ραγισματιές να φαίνεται η απελπισία, δε γουστάρουν τους άτρωτους. Τους άτρωτους τους τιμωρούν, δε φαντάζεσαι πόσο σκληροί μπορεί να γίνουν οι άνθρωποι με τους δυνατούς. Ενώνονται μυστικά εναντίον τους όλοι μαζί, σα να υπακούν σ' ένα αόρατο σύνθημα και υψώνουν τείχους.Τους απομονώνουν τους δυνατούς. Ακόμη κι αν έχουν ανάγκη αυτά που γράφουν, δεν τα θέλουν γραμμένα από χέρι που μέσα του κυλάει ανθρώπινο αίμα. Κάτι ήξερε ο Μωυσής που τους έπεισε πως τις εντολές, δεν τις σκάλισε ο ίδιος μα ο Θεός. Κι εκείνοι το δέχτηκαν, αλλά όχι από ανοησία. Έκαναν πως δεν κατάλαβαν. Προτίμησαν το παράλογο, από το να νιώσουν πως υποτάσσονται σε έναν άνθρωπο. Γιατί στον Θεό συγχωρούν τα πάντα. Ακόμη και τη δύναμη. Ακόμη και το θράσος να τους ελέγξει. Μα δε συγχωρούν τη δύναμη των ξεχωριστών, των λαμπρών πνευμάτων. Οι άνθρωποι κατά βάθος είναι ανυπότακτοι. Μπορούν να πειθαρχήσουν όμως ευκολότερα σε ένα φάντασμα, παρά σε άνθρωπο. Γιατί τι νομίζεις πως είναι ο Θεός; Το αντίπαλο δέος της σκληρής πραγματικότητας είναι. Ένα φάντασμα ανάμεσα στους ισχυρούς και τους αδύνατους που απορροφά τους κραδασμούς των διαφορών τους. Ξέρω κάτι άθεους που θα σβήσουν σαν κεριά στο ανεμοβρόχι έτσι και χαθεί το φάντασμα του Θεού. Γιατί τότε θα μείνουν μόνοι κι ανυπεράσπιστοι απέναντι στους ισχυρούς. Και δε θα μπορέσουν να αντέξουν την αναμέτρηση μαζί τους. Δε θα υπάρχει καμιά ηθική να τους προστατεύσει από το στόμα του μεγάλου ψαριού. Γι' αυτό σου λέω. Κάποιοι δεν έχουν καταλάβει ακόμη, τι ακριβώς σημαίνει Θεός. Δεν ξέρουν τι ακριβώς πολεμάνε. Νομίζουν ότι πολεμάνε μια γραφική ψευδαίσθηση, χωρίς να υποψιάζονται πως έχουν να κάνουν με μια απτή πραγματικότητα που τη γεννά η ίδια τους η ανάγκη. Κατάλαβες τώρα γιατί δεν πεθαίνει εύκολα ο Θεός; Γιατί χρειάζονται και οι δυνατοί και οι αδύνατοι αυτό το φάντασμα.
Γιατί κάποια φαντάσματα, είναι πιο βαριά κι από σίδερο...