Tuesday, May 22, 2012

ανοιχτά της Αυλίδας

(ή άλλως
αποχαιρετισμός στην εφηβεία)


Καθώς για την κατάκτηση κινάς
μιας άλλης Τροίας
στη μέθη ωραίου πρωινού
κι ενός αέρα λυτρωτή
που μ' αλαφράδα μαγική
σπρώχνει αγόγγυστα τα πλοία,

αμήχανος ανάμεσα
στ' αστραφτερά σου όπλα
δοσμένος σε μιαν αμφιβολία όλο χρυσόφως
όπου φυλάς, νωπές ακόμη συγκινήσεις

-μιας καστανής την αγκαλιά
και τα φιλιά τ' αστέγνωτα
κρυμμένα στο λαιμό και τη μασχάλη
της ανθισμένης λεμονιάς αγαπημέ
νο θρόισμα, σιμά στο παραθύρι
την ταραχή της μάνας
με το ξερό στα χέρια της ζυμάρι
και του πατέρα τη σιωπή
που όλα τα λόγια έπνιξε του χωρισμού
μέσα σε βλέμμα άτρεμο
κι αντρίκιο-

ταξίδι ολόφρεσκο
καθώς κοιτάς τα πρόσωπα συντρόφων
που κάθονται στη κουπαστή
ωραίοι και άφρονες
από τις υποσχέσεις ενός πολέμου νικητή
που λάφυρα και δόξα θα τους φέρει,

καθώς κινάς λοιπόν για μια άλλη Τροία
τα μάτια στρέψε τελευταία φορά
σε τούτη που άνθισες, ακτή

ίδια ξανά δεν θα τη δεις
καθώς ανάμεσα
ίσκιοι θα μπούνε, χρόνια δίσεκτα
και αίμα…



Μάιος 2012
Post a Comment