Χιόνι

Δεν είναι νιφάδες του χιονιού
αυτές που γύρω μας πηδούν εδώ και μέρες
είναι ψυχές νεκρών
που τις σκεπές, τα δέντρα μας σκεπάζουν

στρώμα πικρό, σμάρι λευκό που θέλει
μα δε λιώνει

δεν είναι χιόνι
είναι ψυχές νεκρών που στροβιλίζονται
σφαίρες αδέσποτες τριγύρω

............

Κρύο, παράπονο κρυφό
κι η λύπη
βαρύς καπνός στις καμινάδες

Όσες νιφάδες τόσες κι οι ψυχές
που φέγγουνε στη νύχτα,

αφήνοντάς μας σε μισάνοιχτα συρτάρια
να σκαλίζουμε -λες και δεν έχουμε ζωή-
μες στα συρτάρια να σκαλίζουμε τη μνήμη

Όσες νιφάδες τόσες κι οι ψυχές
κι εμείς, μια απίθανη εξαίρεση
τούτες τις μέρες ανασκαλεύουμε το χιόνι
νάβρουμε μέσα του παλιές, ασπρό
μαυρες φωτογραφίες

λες και δεν έχουμε ζωή
λες και παραδοθήκαμε στου θάνατου
το άσπρο και το μαύρο



χειμώνας 2012