Friday, October 17, 2008

Μελέτη θανάτου


Αχίλλειες πτέρνες τα σώματά μας
στόχοι κρυμμένων Τρώων
στην οσμή των σειρήνων τρωτά
και στο νεύμα χιλίων δρόμων

για τούτον τον άφθαστο πόνο
τα σώματά μας,
ξένα σώματα
αντίβαρα ζητούν

Πώς να ησυχάσει η πληγή
που πυρώνει κάθε στιγμή
πώς τη τροχιά του βέλους ν’ αντέξεις
που έχει φύγει απ’ τη χορδή και σφυρίζει
πεπερασμένες μέρες μία μία διαπερνώντας
πεπερασμένες μέρες μία μία σκοτώνοντας

Θάναι το μεσημέρι καυτό
που σαν για πάντα θα φύγουμε
την ακούσια πληρωμή χαιρετώντας

Θ’ απεγδυθούμε του φόβου
και των όσων μας πλάνεψαν
-βαγόνια πρωινών σκουριασμένων
που πέρασαν γυαλίζοντας κάποτε
στις ράγες του χρόνου-

Και θα δοθούμε στο μαύρο φως
με το κάτι στα χέρια
χωρίς νοσταλγία τον κόσμο αφήνοντας
στους άγνωστους
που δε γεννήθηκαν ακόμη

-Θα έρθουν με άνθη εκεί
να πιστέψουν πως ζήσαμε
τα ανάγλυφα γράμματα ψηλαφώντας
μαρτυρίες των ήλων μας μόνες-


(1999)
Από την συλλογή "Ωραιοδίνη"

Thursday, October 2, 2008

Σειρήνα


Μικρή δροσάτη βρύση
διψώ
μη κελαρύζεις

Είναι οι παλιές αγάπες που με πλάσανε
και πότισαν με τη μορφή τους τη μορφή μου
είναι οι ριγηλοί οι χωρισμοί
κέρινα ομοιώματα βουβά
στις πιο βαθιές σπηλιές
κι ακίνητα
-μα που φοβάσαι σα περνάς
μήπως σ’ αγγίξουν-

Είναι οι δρόμοι που αφέθηκαν μισοί
στη προσμονή του στήθους σου
όλου του κόσμου το ανεκπλήρωτο
στην ευωδιά του στήθους σου να με καλεί
να ξαναζήσω ό,τι μοιάζει με χαμένο

-Θα εγερθούν τα σώματα
και τα χαμένα ονόματα
όταν σ’ αγγίξω
και οι παλιές ημέρες
λησμονημένα αρώματα
τα χέρια τους θα πλέξουν στα μαλλιά μου-



(1999)
Από την συλλογή "Ωραιοδίνη"